هنگام مشاهده رسوايى گناهكاران

خدايا شكر تو را سزاست در خطا پوشيت بعد از علمت و درگذشتت بعد از آگاهيت. هر يك از ما به گناه و خطا نزديك شده ، اما تو او را شهره عام و خاص نكرده ‏اى و مرتكب كار ناپسند شده اما تو او را مفتضح ننموده ‏اى و گناهان را همچون پوشش خود قرار داده اما تو بر گناهان او كسى را راهنمايى نكرده ‏اى.

چه بسيار از نهى ‏هاى تو را ما مرتكب شديم و چه بسيار از اوامر تو كه ما را بر آنها آگاه ساختى اما نافرمانى كرديم و چه بسيار گناهان كه آنها را اكتساب كرديم و چه بسا خطاها كه مرتكب شديم. و تو بر آنها مطلع بودى اما ناظرين ديگر نمى ‏ديدند و تو برتر از همه قدرتمندان ، مى ‏توانستى آنها را اعلان كنى.
عفو و گذشت تو حجابى است كه چشمان ديگران خطاهاى ما را نبيند و مانعى است كه گوش آنها نشنود. پس آنچه را از زشتي هاى ما كه پوشانيده ‏اى و از كمبود ها كه پنهان داشته ‏اى ، پندى براى ما و مانعى از سوء خلق‏ و فرو افتادن در خطا قرار ده و باعثى براى تلاش در جهت توبه محو كننده گناهان و راه نيكوى سعادت مقرر فرما. و زمان اين بازگشت را نزديك فرما و ما را به غفلت از خودت گرفتار مساز. ما به سوى تو راغب و از گناهكاران تائب هستيم.
خدايا بر بندگان خوبت درود فرست يعنى بر پيامبر و عترت برگزيده او كه پاك و مطهرند و ما را سامع و مطيع آنها قرار ده همان گونه كه خود امر كرده ‏اى.