به هنگام شنيدن خبر مرگ و در ياد مرگ

خداوندا ، بر محمد صلى الله عليه و آله و آل او درود فرست و ما را از آرزوهاى دراز باز دار و با عمل درست ، آرزوهاى ما را كوتاه كن تا اينكه ساعتى پس از ساعت ديگر را آرزو نكنيم‏ و فردا را بعد از امروز ، و حياتى پس از اين حيات و قدمى بعد از اين قدم را انتظار نكشيم.
و ما را از غرور آرزوى دراز محافظت فرما و از شرور آن در امان نگهدار و مرگ را همواره در بــرابــر مـا نصب العين قرار ده و ياد مرگ را براى ما هر از گاهى قرار مده. (بلكه هميشگى كن)
و از كارهاى شايسته ، عملى بــه مــا عطا فـرمـا كه با آن به عنوان زاد و توشه به سوى تو سير كنيم و به خاطر آن بر قرب ديدار تو حريص گرديم ، به گونه ‏اى كه مرگ ، زمان انس ما باشد و مـوعـد الفتى بـاشـد كه به آن اشتياق پيدا كنيم و پناهگاهى باشد كه دوست داشته باشيم به آن نزديك شويم.
پس هر گاه مرگ را بر ما فرود مى ‏آورى و اجل را بر ما نازل مى ‏كنى ، مـا را به زيارت آن سعادتمند گردان و ما را با او مأنوس كن و ما را در ميهمانى مرگ شقاوتمند مساز و به ديدار مرگ ما را پست و خوار مگردان و مـرگ را بابى از ابواب آمرزش و كليدى از كليـــــــدهاى رحمت خود مقرر بدار و ما را در حاليكه هدايت شده‏ ايم ، گمراه نيستيم ، مطيع توييم ، از ديـدار تو كراهت نداريم ، تائب ‏ايم ، گناهكار نيستيم و بر گناه اصرار نداريم ، بميران.
اى ضمانت كننده پاداش نيكو كاران و اى اصلاح كننده اعمال تبهكاران.